Fred Pollack
De worsteling met vorm en verhouding om optimale zeggingskracht brengt hem vaak tot wanhoop, maar is de dramatische en vitale kracht van zijn kunstenaarschap. Ze confronteert hem met de menselijke beperkingen en emoties die diep in zijn ziel verborgen liggen. Telkens als het schilderij zijn sublieme synthese openbaart, weet Pollack zich bevrijd van de onbenoembare complexen die zijn binnenwereld beheersen. De sporen ervan beklijven in raadselachtige, maar invoelbare beelden, waarin strakke, uitgezuiverde vormen en nuchtere geometrie zich moeten verstaan met onvolkomen vormen en grillige expressie; beelden met een melancholieke sfeer, waarin het weerbarstige schilderproces bestorven ligt en zuivere emotie zich openbaart in de geheimtaal van de ziel.
Han Steenbruggen
(uit catalogus: Geheimtaal van de ziel)