Het oeuvre van Zhuang Hong Yi (1962, Sichuan, China) wordt getypeerd door beweging, spanning, en een onnavolgbaar oog voor kleurtoepassingen, maar ook door media-beeldvorming en tegenstellingen van beeldelementen. Zhuang maakt gebruik van de beeldtaal van Westerse en Oosterse traditionele genres, zoals het landschap, het stilleven en het portret – met dien verstande dat hij de geijkte motieven van die genres eerst grondig uit elkaar lijkt te halen, voordat hij ze op zijn eigen voorwaarden weer verwerkt in een eigenzinnig en volkomen overtuigend nieuw geheel.
Veel van Zhuangs schilderijen beginnen met een onderlaag van rijstpapieren bloemvormen, gemaakt in ambachtelijke werkplaatsen in Beijing en in Jingdezhen (bij Shanghai), en in effen kleuren beschilderd. Zhuang gebruikt soms de achterkant van de hem toegestuurde bloemvormen, soms bevestigt hij ze samengevouwen op het doek. Vervolgens sprayt de kunstenaar er een matte beschermende laag overheen, gevolgd door acryl verflagen, en vaak ook nog ander alledaags materiaal als plastic. Ambachtslieden en schrijnwerkers voeren naar Zhuangs ontwerp objecten uit, in bijvoorbeeld hout en roestvrij staal.
Werken in cycli
Zhuang werkt in cycli met elk een bepaalde aanpak: ‘Als je te lang met een bepaalde werkwijze doorgaat, verliest het werk aan spanning’. Hij werkt enige jaren figuratief, waarna zijn werk weer abstracter wordt, en vervolgens weer herkenbare vormen te zien zijn.